baner.pracdem.stary

Nie dla zamachu stanu! Walczmy o demokrację!

| 22 lipca 2016

czolg.nieduany.pucz.turcja.15-16.07.2016

[Dwa oświadczenie nt. nieudanego przewrotu wojskowego w Turcji]

W przeciągu ostatnich kilku godzin mieliśmy do czynienia z próbą zamachu stanu. Pewna część armii usiłuje przejąć władzę. Odrzutowce sił powietrznych latają nisko nad Ankarą. Budynek Tureckiego Radia i Telewizji został zbombardowany. Słychać jeszcze odgłosy wybuchających bomb.

Ci, którzy próbują przejąć władzę, twierdzą, że reprezentują siły zbrojne. Niemniej jednak zdaje się oczywiste, że w istocie reprezentują tylko pewną grupę wojskowych.

Jesteśmy przeciwko jakimkolwiek próbom przewrotu wojskowego. Zaangażowane weń osoby muszą zostać pociągnięte do odpowiedzialności. Przeciwko usiłowaniu puczu wyszło na ulicę tysiące ludzi. Jesteśmy razem z tysiącami, które przeciwstawiają się wojsku.

Walcząc z puczem, musimy jednocześnie walczyć z warunkami, które umożliwiły wojsku podjęcie tej próby: z brakiem demokracji, z wojną.

Walka z zamachem musi być walką o demokrację. Musi być kontynuowana  i zmienić się w walkę z ograniczaniem demokracji.

Ci, którzy chcieli utworzyć juntę wojskową, nie mogą wygrać!

Wygra lud!

 

Oświadczenie nt. próby zamachu stanu w Turcji

Socjalistyczna Partia Pracownicza (SWP) łączy się z ludem Turcji potępiając próbę przewrotu wojskowego w tym kraju.  

Puczyści twierdzą, że występują w obronie „demokracji i praw człowieka”. Jednak armia turecka cztery razy w ciągu ostatnich 70 lat obalała demokratycznie wybrane rządy, a obecnie toczy krwawą wojnę przeciwko ludności kurdyjskiej. Wojsko nie jest przyjacielem demokracji. Zwycięstwo puczu przyniosłoby masowe represje.

Potępienie przewrotu nie oznacza politycznego poparcia dla prezydenta Recepa Tayyipa Erdoğana i jego rządu. Po próbach narzucenia cywilnej kontroli nad siłami zbrojnymi w następstwie tzw. Afery Ergenekon [spisek oficerów armii, policji, służb specjalnych i nacjonalistycznej prawicy w celu obalenia rządu AKP, ujawniony w 2006 r.], Erdoğan zawrócił z tego kursu, uwalniając uwięzionych generałów i dając armii wolną rękę na terenach zamieszkałych przez Kurdów. Nic więc dziwnego, że część armii ośmielona tymi ustępstwami próbowała obalić Erdoğana.

Na szczęście, zamach- jak się wydaje- nie powiódł się. Słabo zorganizowany i najwyraźniej popierany jedynie przez część sił zbrojnych, został udaremniony przez ludową mobilizację na ulicach Stambułu i Ankary. Widok zwyczajnych ludzi, przeciwstawiających się z czołgom i transporterom opancerzonym, oraz biorącym do niewoli żołnierzy, jest inspirującą odmianą w ponurej historii rządów wojskowych w Turcji.

Niemniej jednak przewrót stanowi oznakę głębokich podziałów wewnątrz tureckiej klasy rządzącej, w społeczeństwie, które uległo destabilizacji w wyniku rewolucji i wojny w Syrii. Jego porażka nie oznacza końca kryzysu politycznego w Turcji. Niewątpliwie Erdoğan spróbuje użyć tego spartaczonego puczu, aby umocnić swoją władzę i zniszczyć swych politycznych wrogów. Wzmocniłoby to dążenia do konsolidacji autorytarnego reżimu, wyrażone w ciągu ostatnich kilku miesięcy w atakach na prasę i wolność akademicką.

Lecz wynik ten nie jest nieunikniony. Sposób, w jaki spiskowcy zostali pokonani w wyniku ludowej mobilizacji, mógłby otworzyć drogę ku bardziej demokratycznej Turcji. Pierwszym zadaniem jest upewnienie się, że zamach został zaprzepaszczony i że antydemokratyczne elementy są usuwane z sił zbrojnych. Jednak walka o demokracje nadal musi być kontynuowana – walka przeciw osobistym rządom Erdoğana, przeciw idei, że wojsko jest najwyższym gwarantem konstytucji, a także o zakończenie wojny przeciw Kurdom.

Socjaliści w innych krajach muszą wspierać walkę ludu Turcji o jego demokratyczne prawa, przeciw wzrastającym ograniczeniom swobód obywatelskich, oraz nadal solidaryzować się z ludnością kurdyjską w jej walce o samostanowienie.

SWP – sobota, 16 lipca 2016 r.

 Tłumaczył Michał Wysocki

 

Tags:

Category: Wydarzenia i spotkania

Comments are closed.